Zondag 14 april mocht ik de Britse electro-popband Hot Chip interviewen in Amsterdam. ’s Avonds speelden zij een uitverkochte show in Paradiso Noord (Tolhuistuin), waar ik de band die middag mocht spreken. Met Al Doyle, Owen Clarke en Felix Martin sprak ik over hun nieuwe album en nostalgische gevoelens.

Sinds een maand of twee schrijf ik voor muziekplatform The Daily Indie. Dit sluit natuurlijk mooi aan bij mijn opleiding Journalistiek en mijn onuitputbare liefde voor muziek. Ik heb een groot aantal bands gezien tot nu toe, maar meestal alleen als fan. Dit keer mocht ik daadwerkelijk als journalist op pad en wist ik twee dagen van tevoren dat ik de mannen van Hot Chip mocht gaan ontmoeten.

Hoe zoiets gaat? Reken op het zes keer verplaatsen van de afspraak, dag en locatie. Van maandag naar zondag en drie keer weer terug. Met zangers, zonder zangers, elke mogelijke optie werd besproken. Uiteindelijk werden het drie bandleden, waarvan eentje ook lid van LCD Soundsystem, op zondagochtend. Had ik maandag toch voor niets vrij genomen.

Een beetje zenuwachtig werd ik pas in de trein, toen ik er over na ging denken dat ik binnen een uur daadwerkelijk deze mensen een hand zou gaan geven. Het is makkelijk te vergeten dat bekende muzikanten ook mensen zijn. Het helpt als je niet mega fan bent van een artiest of groep, dan zijn de zenuwen nog een beetje in bedwang te houden. Research doen is ook een vereiste, zo kom je niet voor verrassingen te staan en heb je het gevoel dat je de bandleden al een beetje kent.

Fotocredits Lisa Maatjens

De leden van Hot Chip bleken vriendelijk, rustig en erg Brits te zijn. Toen ik mezelf een aantal keer mompelend had verteld dat zij in deze situatie ook iets van mij willen, namelijk aandacht van de pers in de vorm van een mooi stukje, lukte het me prima om een half uurtje met ze te kletsen. De fotoshoot na ons gesprek was gelukkig voor mij een stuk minder awkward dan voor hen: “lachen is niet ons ding”, riep Al Doyle nog.

“Kom je ook naar de show?”, vroegen ze me na afloop. “Nou…”, aarzelde ik.
De show was al maanden ram uitverkocht. “Schrijf je naam maar op, bedankt voor vandaag”, zei Felix. Was de maandag vrij nemen toch niet voor niks.

Het optreden was ook erg goed, dat maakte alle beloftes waar. Hot Chip is een super professionele band, iets wat je overal aan merkt. Van de ingestudeerde danspassen, tot de bij elkaar afgestemde outfits en natuurlijk het waanzinnige geluid. Al moest ik na afloop natuurlijk nog wel anderhalf uur met de trein terug naar het zuiden aan het eind van de avond. Gelukkig viel dat in het niet bij Hot Chip, die moesten nog terug naar het Verenigd Koninkrijk na de show.

Het stuk dat ik voor The Daily Indie schreef verschijnt binnenkort op de site. Op 21 juni verschijnt het nieuwe album van Hot Chip, A Bath Full Of Ecstasy.